Kitabı Duyabilmek

Fesleğen Bahçesi

Kitaplar bize sesleniyorlar. “Ne olursunuz, alın elinize ve okuyun!” diyorlar. Kimi zaman kütüphanelerden taşıyor bu sesler, kimi zaman sinemalardan. Bazen şarkı aralarından duyuyoruz seslerini.  Nota aralarından akıyorlar duyularımıza doğru.

Farkında olmadan onlardan besleniyoruz.Zihin dünyamızın sonsuz ufuklarını keşfetmek için de, ruhun engin derinliklerine doğru menfezler açarak ilerlemek için de, onlara muhtacız.  Sanat, tarih, gelecek, sağlık, ruh vs. hep onlardan besleniyor.

Sahiden iyi bir okuyucuysak ve hakkını vererek okuyorsak ,daha bir yalnız hissederiz kendimizi. Çünkü söz konusu derinliğe indiğimiz esnada karşılaştıklarımızı, başkalarına anlatmakta güçlük yaşarız. Gördüklerimiz bir şekilde tasvir edilebilse dahi, hislerin anlatılması mümkün o kadar kolay olamayabilir. Bu yalnızlık, tüm yalnızlıkların içerisinde en değerli olandır aslında. Hiç bir varlığa sahip olmasanız bile, o anları yaşayabilmek için tekrar tekrar şansınız olacaktır. Bir arkadaşınız, eşiniz, dostunuz olmasa bile, size dost olabilecek yegane şey kitaplar olabilir.

Karanlık bir dünyada değilsek eğer, renklerin dünyasında yaşarken ,her nimetten önce gözlerimiz faydalanır. Okuduğumuz tüm o anlatılanları, hayal dünyamızda birer…

View original post 288 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s