İnsanlar Güzel Şeyleri Mahveder

Her şeyden biraz*

İnsan daha önce hiç tecrübe etmediği bir şeye özlem duyabilir mi? Ben duyuyorum sanırım. Buna ‘özlem’ demek ne kadar doğru, onu da bilmiyorum gerçi.
20 yaşından sonra, hayatımın hemen hemen her döneminde karşılaştığım bir durum bu aslında. Kendi geçmişimin yanında; hem insanlığın, hem dünyanın yıllar yıllar önceki hâline duyduğum hayranlık… Tabii bunu -savaşlar, katliamlar, hastalıklar bir yana- toplumsal hayat açısından değerlendiriyorum.
O zamanla kıyaslayınca, artık pek kıymet bilmiyoruz sanki. Hiç zorlanmadan, çaba sarf etmeden, hızlı bir şekilde elde edebiliyoruz her şeyi. Hâl böyle olunca tüketirken de hiç düşünmüyoruz. Bir o kadar tükendiğimizin farkına da varmıyoruz üstelik. Yitiriyoruz tüm değerlerimizi. Sevgiyi, iyiliği, yardımseverliği ama en çok da hoşgörüyü…

Dolabımızdaki bir çift ayakkabıyı sevdiğimiz kadar sevemiyoruz artık birbirimizi mesela. O ayakkabıları almak için harcadığımız zamanın onda birini birbirimize harcamıyoruz. Harcayamıyoruz. Tahammülümüz yok çünkü.
Yeterince anlamıyoruz da anlatamıyoruz da. Karşı taraf nasıl etkilenir yaptıklarımızdan? Ne hisseder? Aklımızdan ucundan geçmiyor.
Düşündüğümüz tek bir şey…

View original post 300 kelime daha

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s